• Voor al uw Paarden- Fotografie
  • En uw Huisdieren- fotografie
  • Lees meer in Mijn blog!
hoezitdatnu

Op mijn facebookpagina wilde ik laatst weten welke vragen jullie nu hebben over fotografie.
Er kwamen enkele vragen binnen en die beantwoord ik natuurlijk graag!

1. Werk je bij je portretfoto’s vaak met een reflectiescherm?
Mijn reflectiescherm is zo’n 110 cm breed en heeft een gouden en zilveren kant. Zo’n scherm heb je al voor twee tientjes en is daarmee geen duur hulpstuk. Dit scherm gebruik ik veelvuldig tijdens mijn reportages. Op zonnige dagen kan je heel mooi de schaduwkant invullen. Of je hiervoor de gouden of zilveren kant gebruikt is een kwestie van smaak. Mijn persoonlijke voorkeur gaat over het algemeen uit naar de zilveren kant omdat ik dit natuurlijker vind ogen. De gouden kant geeft vaak een erg gelige reflectie.

Een minder zonnige dag hoeft niet te betekenen dat je reflectiescherm meteen nutteloos is tijdens een reportage met paarden. Vaak vinden paarden het scherm reuze interessant. Het is groot en glinstert. Je kunt paarden prachtig laten kijken naar zo’n scherm! De oortjes gaan vaak naar voren, de neusgaten worden opengesperd en met een beetje geluk zet het paard ook nog een mooie hals op. Bij minder interesse kan je een beetje flapperen met het scherm of er wat zand overheen laten lopen, dat maakt een grappig geluid.

 

 


2. Met welk materiaal werk je zoal? (vooral qua lenzen)?
Momenteel werk ik met een Nikkor 70-200 mm lens bij de paarden. Deze lens voorkomt vervorming zoals je dat wel kunt hebben bij een groothoeklens. Je kent die foto’s wel, een paard met een grote neus en verder een klein hoofd. Onvoordelig voor dat paard! Ik raad je dan ook aan om op zijn minst op 105 mm te fotograferen, en nog liever op 200mm. Ik gebruik de 70mm kant van mijn lens maar zeer zelden. Voordat ik mijn Nikkor lens had gebruikte ik een Sigma 70-200 mm lens. Deze lens is mij altijd goed bevallen maar ik moet toch toegeven dat die Nikkor zeker een slag mooier is. De autofocus is akelig snel en zeer accuraat. Tijdens het maken van portretfoto’s merk je weinig verschil, maar tijdens het maken van actiefoto’s des te meer. Zeker wanneer het paard recht op je af rent. Bij de nieuwe lens is in zo’n situatie het percentage verkeerd scherpgestelde foto’s drastisch afgenomen. Ik ben dan ook zeer tevreden over deze lens. Het is een rib uit je lijf, maar als je hem eenmaal hebt….

Verder heb ik een Nikon D7000 camera en heb ik tijdens reportages altijd het bovengenoemde reflectiescherm mee. Verder heb ik, voor het geval dat, een western hoofdstel. Soms kom je bij paardeneigenaren die zelf geen mooi hoofdstel hebben, toch zonde voor de foto’s. Een versleten stalhalster doet natuurlijk afbreuk aan een mooie foto. Ook heb ik hoge prikpaaltjes tot mijn beschikking (1.7 meter), handig om een stukje af te kunnen zetten in een mooi gebied (maar daarbij is er wel het een en ander in je achterhoofd te nemen. Lees over het losgooien van een paard dit blog).

 

 

3. In hoeverre bewerk jij je foto’s na, zowel kleuren als bijvoorbeeld storende objecten?
Wanneer ik gebruik maak van prikpaaltjes werk ik deze uiteraard weg. Ook werk ik wondjes weg die niet bij het paard horen, maar het extreme nabewerken waarbij het been van een paard hoger wordt geheven, de nek veel voller wordt gemaakt e.d. daar doe ik niet aan mee. Zeker wanneer het om verkoopfoto’s of promotiefoto’s van een paard gaat. Daar kan je wel als fotograaf het paard zo gunstig mogelijk op laten staan, maar wanneer je gaat manipuleren (dat vind ik geen bewerken meer namelijk) verdraai je de waarheid en maak je het mogelijk om een paard af te beelden op een manier die in het echt niet meer realistisch is.

Als je het hebt over kleuren, ik fotografeer in raw, dat betekend dat mijn camera veel meer informatie per foto opslaat dan wanneer je in .jpg fotografeert. Feitelijk heb ik de “rauwe”  bestanden waar de camera bij .jpg foto’s al een bewerking overheen gooit. De .nef foto’s (zoals het raw bestandsformaat bij Nikon heet) zien er in de eerste instantie grauwer uit, je moet ze dus “nabewerken”, ik spreek zelf liever van het ontwikkelen van de foto, zoals je dat vroeger in het fotolab ook deed. De foto’s die je hier op mijn website en facebookpagina ziet zijn dus nooit recht uit de camera maar hebben altijd een bepaalde behandeling gehad. Met het optimaliseren van kleuren kan je een heleboel bereiken en het is een deel van jouw stijl als fotograaf. Wanneer ik samen met een andere goede fotograaf sta te fotograferen, zal je zien dat mijn foto’s er toch anders uit zullen zien dan die van die andere fotograaf. Dat heeft voor een deel met het kleurenmanagement te maken. In mijn mening is het een onlosmakelijk onderdeel van fotografie.

 

 

4. Hoe los je het op als een paard erg vervelend is en niet echt wilt stil staan?
Als paardenfotograaf kom je natuurlijk wel eens tegen dat paarden erg hyper zijn om wat voor reden dan ook. Soms zijn paarden lang kreupel geweest en mogen ze eindelijk de stal weer eens uit, soms zijn ze gewoonweg niet geduldig genoeg om steeds maar zo stil te staan en net dat stapje heen en weer gezet te worden (baasje wat wil je nou?) en soms zijn ze zelfs onopgevoed. Als paarden erg druk zijn en niet zo goed luisteren is het een uitdaging om ze toch goed op de foto te krijgen. Wat vaak helpt is om maar kort aandacht van ze te vragen, je zet ze even neer, leid ze af met bijvoorbeeld een reflectiescherm, telefoonhinnik of schep met voer en geeft ze daarna de gelegenheid om even een stukje te lopen. Je legt de eigenaar precies uit waar je het paard wilt hebben en op die manier kan je steeds het paard even de tijd geven om te ontladen voor hij weer even stil moet staan.

Je zult merken dat hij dan beter stil zal staan omdat het telkens maar voor een korte duur is. Verder is het bij een druk of vervelend paard nog wat harder werken, je moet namelijk zeer geconcentreerd zijn om net op het juiste moment af te kunnen drukken. Wanneer de houding perfect is. Soms is dat namelijk maar voor een fractie van een seconde, maar als je de foto hebt, dan heb je hem! Het is ook een kwestie van oefening.

En in sommige gevallen zal je de eigenaar moeten uitleggen op welke manier hij of zij ervoor kan zorgen dat het paard (kortstondig) even stil kan blijven staan. Je komt namelijk wel eens onzekere eigenaren tegen met paarden die een sterke wil hebben. Ik heb een paard wel eens laten overnemen door diegene die mee was als hulp. Kort streng zijn voor een paard kan veel profijt geven tijdens de rest van de shoot. Maar ieder paard heeft zijn eigen aanpak nodig en iedere eigenaar heeft hier zijn eigen voorkeuren in. Als fotograaf moet je dit goed proberen aan te voelen en begeleiden waar mogelijk en verder je camera paraat houden en zorgen dat je op het juiste moment kunt afdrukken.

 

a

Comments: 1
  1. […] Dit is een kleine aanvulling op het blog “Hoe zit dat nu?” […]

Leave a Comment