• Voor al uw Paarden- Fotografie
  • En uw Huisdieren- fotografie
  • Lees meer in Mijn blog!
bloglos

Je kent de foto’s wel, het paard lijkt in totale vrijheid rond te rennen in een prachtig natuurgebied. Zou zo’n paard nu werkelijk losgelaten zijn? Dat kan toch niet? Er zijn maar weinig paarden die zonder meer los gelaten kunnen worden. Dus er zullen andere manieren bedacht moeten worden om de illusie te wekken dat het paard los loopt. Hier zijn verschillende manieren voor.

Echt loslopen
Het paard kan écht los lopen, maar hiervoor heb je volledig vertrouwen nodig in je paard. Wat doet je paard als hij schrikt? Zou hij dan weglopen naar een vertrouwde plek, of blijft hij juist bij je in de buurt? Er zit een behoorlijk risico aan het los laten van een paard. Áls een paard schrikt en wegrent zijn er veel mensen die werkelijk niet weten wat ze met zo’n paard moeten. Verder kan het zomaar gebeuren dat een paard een kind omver rent of zichzelf bezeerd zonder jouw toezicht. Dit kan dus echt alleen als je heel zeker weet dat je paard goed bij je blijft en niet zomaar weg rent.

Prikpaaltjes
De meest gebruikte manier zijn prikpaaltjes. Hiermee kan je op iedere plek “zomaar” een stukje afzetten in de natuur. Ook bij het afzetten van een stukje natuur met prikpaaltjes dient er rekening gehouden te worden met een aantal zaken. Zo zijn er paarden die minder respect hebben voor een touwtje en hier gemakkelijk overheen springen of onderdoor rennen. Deze methode is dus wederom enkel geschikt voor eigenaren die weten dat hun paard niet zal uitbreken en er voldoende vertrouwen in hebben dat het paard bij ze zal blijven. Verder moet er goed naar de ondergrond gekeken worden, zijn er gaten aanwezig? Het zou erg vervelend zijn als een paard zijn been verzwikt, of nog erger…. breekt. Dit wilt niemand natuurlijk. Even een korte check nadat de paaltjes zijn opgezet zijn dus geen overbodige luxe.

Als de paaltjes zijn opgezet is het altijd verstandig om beide kanten op met het paard langs het draad te lopen zodat zowel de fotograaf als de eigenaar goed weten dat het paard het draad heeft gezien en weet waar het draad zich bevind. Dan komt het moment om het paard los te laten. Sommige paarden geven direct een showtje weg en laten het fotografenhart daarmee sneller kloppen. Dat zijn de paarden waar direct práchtige losfoto’s van gemaakt kunnen worden.
Andere paarden hebben net wat meer aanmoediging nodig eer ze een rondje showen. Het is goed om een paard, direct na het loslaten, even zelf de tijd te geven om aan de omheining te wennen alvorens ietsje opgejaagd te worden. Dit is dus een methode waar wederom goed vertrouwen nodig is tussen paard en eigenaar en waarbij de eigenaar goed moet kunnen inschatten wat de reactie van het paard zal zijn op het lint.

Weide
Als je een mooie weide tot je beschikking hebt is dat natuurlijk fantastisch. In dit weiland kan je paard veilig en vrij rondrennen. Paarden hebben over het algemeen voldoende ruimte om helemaal los te gaan. Bij weilanden loop je er soms wel tegenaan dat het gebied te groot wordt om het paard steeds beeldvullend op de foto te kunnen zetten. In zulke gevallen wordt er wel eens met prikpaaltjes een deel van het weiland afgezet, dit is altijd nog veiliger dan enkel prikpaaltjes, de weide bied over het algemeen genoeg bescherming om het paard te houden waar gewenst.

Longeren
Longeren aan een touwhalster. Dit is voor paard en eigenaar de meest veilige optie maar heeft twee grote nadelen. Ten eerste is het voor de fotograaf veel werk om touwhalster netjes weg te werken, maar erger nog. Je ziet snel aan de houding van een paard, dat er gelongeerd is. De hals staat snel in een bepaalde hoek naar binnen waardoor de foto niet langer natuurlijk is. De manier om dit eventueel op te lossen is door zelf een stukje mee te rennen en daardoor effectief “vierkantjes” te longeren. Een oefening die sommige paardeneigenaren ook in de bak uitvoeren als training. Hierdoor geef je het paard de kans om een stuk recht te galopperen, of draven alvorens de bocht wordt gemaakt. Hierdoor staat het hoofd van het paard niet meer constant naar binnen. Deze methode vraagt echter wel wat techniek van paard en eigenaar. Zo moet er een stuk worden gerend door de eigenaar over, soms, hobbelig terrein én is het belangrijk dat de eigenaar niet voor of achter het paard rent vanuit de fotograaf gezien, anders loopt de eigenaar erg in de weg voor de fotograaf en ook dat zie je terug op de foto. Deze methode heeft over het algemeen de minste voorkeur bij fotografen vanwege bovengenoemde nadelen.

Welke manier spreekt jouw het meeste aan?

Comments: 1
  1. […] Verder heb ik een Nikon D7000 camera en heb ik tijdens reportages altijd het bovengenoemde reflectiescherm mee. Verder heb ik, voor het geval dat, een western hoofdstel. Soms kom je bij paardeneigenaren die zelf geen mooi hoofdstel hebben, toch zonde voor de foto’s. Een versleten stalhalster doet natuurlijk afbreuk aan een mooie foto. Ook heb ik hoge prikpaaltjes tot mijn beschikking (1.7 meter), handig om een stukje af te kunnen zetten in een mooi gebied (maar daarbij is er wel het een en ander in je achterhoofd te nemen. Lees over het losgooien van een paard dit blog). […]

Leave a Comment